Droomvlucht Afrika

Na mijn eerste roman ‘Sorpresa’ (niet gepubliceerd) en de niet afgemaakte NaNoWriMo roman ‘Cairo Scent’ is ‘Droomvlucht Afrika’ mijn eerste roman die uitgegeven gaat worden. ‘Droomvlucht Afrika’ is ontstaan in november tijdens de jaarlijkse wereldwijde NaNoWriMo schrijfmaand. Na herschrijving en correctie in december presenteer ik ‘Droomvlucht Afrika’ op 31 januari 2010 in Café Saarein in de Elandstraat in de Amsterdamse Jordaan tijdens het eerste ‘Literair Café Saarein’.

Synopsis

‘Droomvlucht Afrika’ gaat over een ballonreis die ergens start langs de Nijl bij Luxor in Egypte met als doel Casablanca in Marokko. Echter door draaiende wind en een foute start ontaard de reis in een bizarre overlevingstocht boven Afrika. De tocht is hilarisch, serieus, rampzalig en verwarrend. Maar is vooral een les voor de ballonvaarders over mensen en wat hun drijft en een les over hun zelf die ze nooit zullen vergeten.

Fragment

Het kwam door een opmerking van You. Petjepeër eersteklas, import medelander, te hoge cijfers op de uni, rechten in Leiden ook nog en vervolgens meteen advocaat in louche zaakjes en binnen drie jaar partner bij een kantoor met strafadvocaten. Maar wel een mooie petjepeër die me er dus gewoon weer inluisde. Wist ik veel dat ie een wolf was. 
We zaten met het niet geheel toevallige gezelschap ouderwets te hijsen in 1820 – eh – Café Kale de Derde in de Ferdinand Bol. Gewoon zoals we wel vaker deden na middernacht op de zaterdagavond. Om de een of andere reden ging het gesprek over onvervulde verlangens en uitdagingen. Over lef ook. En toen werden het weddenschappen en nog erger, binnen een half uur kwam dus die reis met die luchtballon op tafel. Zo’n gek idee was het nou ook niet op dat moment als ik er nog wat langer over nadenk. You, die eens wat anders wilde na zes jaar keihard werken voor net zo harde centen bij een top brass advocatenkantoor. Blast die na zijn studie antropologie als loodgieter aan de slag was gegaan maar ook daar toch niet echt tevreden mee was. En Sprinkle. Lieve kleine, reteslimme, geslepen, gemene Sprinkle. Mooie Sprinkle vooral. Af en toe geile Sprinkle maar daar heb ik het later wel over. Punt was natuurlijk dat we allemaal zo onze redenen hadden om er uit te breken en de wereld maar eens van een andere kant te bekijken. Een test, niet alleen een weddenschap. Het doel was niet zo ingewikkeld: van Luxor westwaarts varen in een zelf ontworpen luchtballon naar Casablanca. De Sahara nemen van oost naar west. Overmoedig waren we, ontzettend arrogant en zo nat achter de oren als maar mogelijk was. Maar we gingen wel. We hebben het gedaan, op onze manier. Maar heeft het wat opgeleverd? Zijn we er wijzer van geworden? Slechter, beter?